echo sponiewieranej miłości - do potwora [IV]

[ z cyklu Miłość Na Różne Sposoby ]

dotrzymywał obietnic - tej też chciał dotrzymać
bo wciąż pamiętał dzień kiedy klęcząc ze złotym pierścionkiem
trzymał jej piękną białą dłoń
' kocham cię ' szumiało w jego spojrzeniu
i koronach drzew

(na ławce wyryli wtedy że będą 'forever')

mówił na nią ' moja Śnieżko '
- śnieg zazdrościł jej bieli
kiedy płatkami całował płocho
policzki - tak słodkie i pachnące

teraz
w blasku księżyca była aż szara
a może nie szara a coraz bardziej wyblakła

milczała spowita ciemnością gdy on
na nowo chciał rozgrzać jej zastygłe serce

co noc kradł jej zapach ze skóry
teraz bezimienny
choć dla niego wciąż świeży
jak za pierwszym razem

jak wtedy gdy jeszcze potrafiła oddychać



* a on wciąż kocha
wciąż kocha jej sztywne uda

Autor: Tibadee__
Dodano: 2008-06-13

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze