katował krzyzem i wrzeszczał ''idz precz''!(czyli to w co lu

Wstaje rano....
wiem ,ze ten dzień będzie koszmarem...
boje sie a mimo to idę....za kare??

siedzimy w kolejce
bardzo sie boje
ręce sie trzęsą ściskam je przy stole

noga już dygocze
serce kołacze
wiem już co nastąpi

uciec wole raczej!

łzy sie same leją
krew sie burzy
każda chwila tutaj
zawsze mi sie dłuży...

dudni cisza w uszach
cierpi moja dusza...

panika mnie roznosi
udrękę mi przynosi

cisza zanika
drzwi sie otwierają
wychodzi on
od tych co mój stan znają

u szyi biały znaczek
już mną kołacze....
to ksiądz egzorcysta!!

patrzy na mnie
i zaprasza
jednym ruchem ręki
po prostu odstrasza

boje sie! tak boje!
nie chce!
(odejdź to ciało jest moje!!)

serce wali mocniej
w oszalałym rytmie
nie wiem co sie dzieje
czuje ze o ziemie zaraz rypnę!

złapał za krzyż
za wodę święconą!
mówi: idź precz...!
a mnie te słowa bolą!

wije sie i krzyczę!
ciało mi rozrywa!
przestań przestań!

chcesz bym jeszcze żyła???

mówi bez pardonu :idź precz...!
ja bliska zgonu
zaraz oszaleje co sie ze mną dzieje?

nienawidzę cię księżulku!
twoje słowa nic nie dadzą
moi ciemni przyjaciele tylko tobą gardzą
cierpią teraz strasznie
ale i tak wrócą

swojego człowieka tak łatwo nie odrzucą...

Autor: Zbuntowana
Dodano: 2008-07-01

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze