Walka z bezsennością

Znōw bezsenna noc mnie czeka.
Łapię me myśli, ktōre uciekają gdzies dalelko.
Tak daleko, że nie mogę ich dogonić
Chcę je złapać I powiązać mądrze z sensem,
Aby głowa była lżejsza i me serce.
Czuje jednak jak się męczę…
- Barwy życia przybierają kolor czarnej tęczy
Obraz zgrozy niby z filmu “seri strasznej”
Chcę go przerwać, lecz nie mogę jeszcze zasnąć.
Już prawie świta !
Ja ciągle przerzucam swe ciałō
Na wszyskie strony,
I mōj umysł staje się coraz bardziej zmęczony. Zaczynam się modlić,
Prosząc o pomoc
By Bōg dał mi śiłę wygrać z umysłem,
Obnażając snem ciało I myśli.
Wreście - Gdy otwieram oczy po długim spaniu,
Jestem jak ruina po odbudowaniu…
Znowu cała.
Pełna blasku i zachwytu,
Jak Orchidea, ktōra zaczyna rozkwitać.

Autor: danuta
Dodano: 2008-04-13

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze