archeoparanormalia.e wrócił

moderator moich starych snów znowu zaburza pokoje,
a okna wychodzą na południe.
denatura pewnych smutnych pań
znowu dziś zaszkli się smutkiem,

bo wrócił mi. emanuel.
najmilsza z moich przyjaciółek, on.


niepozorny, blady, głucho sztuczny świt, pali mnie jarzeniówką:
lunatycy dzisiaj, za dnia, oczy rzucili na łóżko
i wychodzą, na powietrze, nareszcie.
po to, żeby powitać. szelestem

bzu. on bezszelestnie
sunie. przyszedł, choć dawno już umarł.
spotkam go dzisiaj, tak. odbiciem na szybie lustra
będzie udawał złudzenie. powróci, imieniem na ustach



i z białym, białym bukietem
bzu.

już w ramach myśli wybucha
neuron mój, jeden po drugim:
zakwita mi emanuel
i pachnie.

i nic nie mówiąc,
wita mnie nawrócony tą długą, samotną podróżą.

e wrócił

Autor: kwasia_f
Dodano: 2008-05-29

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze