bez tytułu

dziwne, zmieniają się czasy ludzie miejsca
a ja zauważam w sobie brak zmiany podejścia
sprawy toczę stałym rytmem
bez ciśnień odrzucając stres
przecież wczoraj martwić zdążę się jutro
mając przeczucia schowane w futerale
przemierzam szlak współżycia
psychologiczno społecznego sprawdzianu
tego jak mogę nie mogę mając karę za zapomogę


przez zmierzchy i świty przechodzę portal otwartych oczu
pożartych żarem pręcika w żarówce
wodzącego słońce na stracenie
więc od dziś to księżyc za oknem dnieje


zauważ że słowa są puste
ja ty my różni, pojmowanie różne
przecież wiesz jak pachnie zwierz
którego się boisz i który spoziera
z miejsc w których się tego najmniej spodziewasz
i tylko ty znasz ten zapach
tylko ty go dostrzegasz
i tylko tobie czyni spustoszenie
bo każdy ma osobiście kreowane urojenie
tak odległe reszcie że nawet nie streszczę
obrazu tej przepaści która nas karci
bez uznawania racji tych kilku garści słów


paranoja, rozterki czy pomyłka soczewki
która przedstawia treści tu i teraz
zza zaciśniętych pięści które dwieście dwadzieścia pieści

Autor: żynek
Dodano: 2008-06-11

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze