Krajobraz po...
Ucichły ostatnie pomruki wojny
Dogasa ziemia
Kikuty drzew,dają świadectwo
potwornościom
Krzyczą skierowane ku niebu
W kadłubach ludzkich
nigdy nie zgaśnie przerażenie
Na zawsze zakodowane
koszmarne obrazy
Dlatego krzyczę:
Nie!
Nie, wszelkiej przemocy
Wreszcie,z pomiędzy ruin
Nieśmiało wychynęły
źdźbła trawy
Z pod wojennych popiołów
zrywa się życie
Szanujmy je.
Wszyscy.
Dogasa ziemia
Kikuty drzew,dają świadectwo
potwornościom
Krzyczą skierowane ku niebu
W kadłubach ludzkich
nigdy nie zgaśnie przerażenie
Na zawsze zakodowane
koszmarne obrazy
Dlatego krzyczę:
Nie!
Nie, wszelkiej przemocy
Wreszcie,z pomiędzy ruin
Nieśmiało wychynęły
źdźbła trawy
Z pod wojennych popiołów
zrywa się życie
Szanujmy je.
Wszyscy.
Średnia ocena: brak oceny
Dodaj komentarzDodaj komentarz
Czy widziałeś już wiktory oraz stronę Lyftbord. Ciekawe rzeczy znajdziesz na Skuteczne odchudzanie lub Motoryzacja lub przeczytaj Parkiet.
Nawigacja: Strona główna |
Regulamin |
FAQ |
Propaganda |
Linki |
Kontakt |
Szkółka wiersza |
Forum dyskusyjne |
Wiersze z dzisiejszego dnia |
Wiersze od ostatniej wizyty |
Najnowsze komentarze |
Komentarze
Najnowsze wiersze
siniaczny
autor: prestidigitatorobłoczkuję
autor: prestidigitatorOdchodzisz..
autor: smutnaGosiaRP - Retrospekcje Polski
autor: MilionERZwierzenia Cezara
autor: CezarKamil
Ostatnie komentarze
