Lustrzany deszcz

Skończona droga niech rosną drzewa
Miłosnych zaklęć cichy szept
Co było kiedyś teraz rozbrzmiewa
Krwawa klątwa lustrzany deszcz

Daj Boże siły daj mi mądrości
Bym ślepą uliczkę ominąć mógł
I pośród wolności i w samotności
Stanął na skraju zielonych pól

Smutek ogarnął ziemską krainę
Każdy omamić diabłom sie dał
Lecz ja nie umrę ja tu nie zginę
Wszyscy popadli w nieznośny szał

Krzyczą wołaja padają u stóp
Szukają otwartych niebiańskich wrót
Lecz one jak skała nie mają zamiaru
Dać się oszukać pogańskim czarom

Już koniec życia koniec radości
Posłałem do diabła ludzkie słabości

Autor: Przeremysław
Dodano: 2008-06-03

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze