Modlitwa narkomana

Narkotyku, panie życia,
ty sprowadziłeś na mnie obłąkanie,
ty Boże nowych czasów masz dwie
twarze, jedną przyjazną inną tak
straszliwie zakłamaną.

Narkotyku, mój bracie, ty
wypełniasz luki w pamięci, ty
zamieniasz garść nieszczęść w
garść niespełnionych wizji, co
jak cukier, smakują słodko choć
szkodzą.

Narkotyku, tyś mi duszę poszarpał
na części, tyś mnie odarł z
człowieczych rysów bo dla ciebie
bym zabił i nawet bym tego nie
poczuł.

Narkotyku, tyś nieszczęściem a
nie wybawieniem, tyś mi teraz
religią a byłeś tylko zabawą.
Jesteś złodziejem życia, jesteś
oszustem świata a w imię zysk
masz wpisany i niszczysz dla
zabawy.

Narkotyku ty kacie mój drogi,
nie wyrzeknę się ciebie bo choć
chce to nie mogę, nie zostawię cię
z dala bo bym umarł w piekielnych
bólu oparach.

Narkotyku bądź miły, zabij mnie
szybciej niż to zrobią słowami
inni...

Autor: Karpw
Dodano: 2008-05-13

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze