mógł. / z serii coś o niczym/.

/nie pozwalam /

fanatycznie tkwię przy swoim
swobodnie z rękami skrzyżowanymi
na piersiach spoglądam na osiem kolorowych
wstążek kolorystycznie w pary dobranych

aby nie czuły się samotnie w białej przestrzeni
częstochowskich spojrzeń
mówisz płynnie szybko
łapiąc penitenta językiem wyuczonym

/zastanowienie/

kilkuminutowe a może warto
przykucnąć na drewnie i wyciągnąć
dłonie do góry za karę
jak niegdyś w dzieciństwie

/przyuczenie pokory wobec życia/
z lekcji rodzicielstwa
niepamiętnego rozdziału
i wersetu z biblii bo pan powiedział

'błogosławieni jesteście, gdy /ludzie/ wam
urągają i prześladują was
i gdy z mego powodu mówią
kłamliwie wszystko złe na was'

-a przecież mógł się mylić.

Autor: buńka
Dodano: 2008-06-10

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze