zachęć mnie. [ z anegdot konfesjonałowych wielebnego J].

zadziwiające

że w świętym miejscu
można prosić o zachętę
dotykając szpar konfesjonału

bez oddechu całując stułę
rozgrzeszenia które ma nadejść
w ciekłej postaci
zamieniającej się w Słowo

[które stało się lub nie ]

pochylając głowę pomiędzy
kolanami rytmicznie wymierzać
sobie winę tą wielką i małą

w pierś nabrzmiałą od mleka
[i miodu] płynącego wartko

szczelinami hebanu
po wieczność.

Autor: buńka
Dodano: 2008-05-21

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze