Zaklęty krąg

Tańczą srebrne konie przy blasku księżyca.
Jedwabiste grzywy targa chłodny wiatr.
Piękne oczy płoną, łuk szyi zachwyca,
W ich kręgu Cyganka wróży z talii kart.

Rzadko ktoś przychodzi na to uroczysko,
Gdzie spod końskich kopyt lecą złote skry.
Może to daleko, może bardzo blisko,
Może je stworzyły tylko nasze sny.

Przy pełni miesiąca z koni czar opada
Dwunastu młodzieńców bieży pośród drzew,
Rozlega się dziwna nocna serenada,
Przybywają panny na kochanków śpiew.

Tylko raz do roku trwa ten trans miłosny,
Skąpana gwiazdami czarodziejska noc,
Przechodzący w lato ciepły koniec wiosny
Gdy karty Cyganki maja wielką moc.

Wielu już słyszało ciche końskie rżenie,
Mignęła kobieca chusta w nocnej mgle,
Czy mówili prawdę, czy mieli złudzenie?
To tylko nad lasem stary księżyc wie.

Autor: Oszukiwana
Dodano: 2008-06-19

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze