życie kontratakuje

Wybudzę cię życie, jeszcze!
Błogości nie posmakujesz, dopóki świeczek
na brzuchu moim nie zapalisz.

Po dziesiątym szczycie,
drugiej śmiertelnej chorobie dam odpocząć.
To czas na anioła będzie - może być płatny
w czarnym lateksie. Ważne że krew do głowy
znów dopłynie stosunkowo zdrowa.

Może wytarte podbrzusze
milionowe pytanie
zada prosto w klatkę
- czy zostaniesz do poranka?
Pewnie urodzę. Cierpienie.
Wyleję na Ciebie dzienną dokładkę.

Życie, przecież ja tylko żartowałem.
Plemię odpuść, co się rodzi ze mnie
Wystaw jej biodra na słońce. Inne
Wypłucz powietrzem blade żeremie.

Autor: Korien.
Dodano: 2008-07-24

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze