* * * (pan mój . . . )

gdy wiosna to pan mój
dotyka jak wiatru pieszczotą
jak ciepłym majem
odradza przysięgę wieczności

gdy wiosna to ciepłem
słońca promieni w świtaniu
dzień budzi dla mnie
w rozkoszach pąków zieleni

gdy lato to pan mój
w czystości skwaru południa
zastygłym szeptem w czekaniu
uwalnia Feniksa z popiołów

gdy lato to burzą
jak gromem otwiera mi niebo
w księżyca pełni bezsennej
uświęca mi ciało spełnieniem

gdy jesień to pan mój
jak liści szelestem się staje
purpurą w wszechświecie
w lawę mnie stroi spokojną

gdy jesień to gradem
hołdy oddaje mym dłoniom
jak blaskiem dalekim
otula mi myśli całunem

gdy zima to pan mój
lodem oddechu mnie stwarza
anielskim skrzydłem osłania
przed mrozem pustego kosmosu

gdy zima to w śniegu
nicości pozwala mi zniknąć
a pięknem kryształów lodowych
ogrzewa mi czas obecnością

Autor: Seagodiva
Dodano: 2008-05-13

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze