7-dzień

Jesienny powiew wiatru.
Kolory usypiającej przyrody,
Ona szczęśliwa jakby początek lata.
On promieniujący swym uśmiechem.
Splątani swą młodością.
Pragnący tylko siebie, swoich ciał.
Łaczy ich już teraz tylko 7 dni.
Wspaniałych, wartych zapamiętania.
Mieli być na zawsze razem.
Wielkie plany. Bezludna wyspa.
7-dzień wczesny ranek.
Na wyświetlaczu "wiadomość od Skarba"
Podskoczyła do góry.
2 dni nie widziała,
wiec każde słowo w wiadomości było ważne.
Przeczytała.
Usiadła.
Patrzyła w dól.
Blask już nie bił od niej jak wtedy,
gdy ich usta tworzyły jedność.
Na policzkach krystaliczne krople.
DLaczego?
Pytanie które ją uderzało.
Co zrobiłam źle?
Pytała sama siebie.
W głowie natłok myśli.
Serce jakby rozpadło się na miliony kawałków.
Teraz pogodzona z faktem jego decyzji.
Buduję świat na nowo.

Dla Sis:*

Autor: NigdywZyciu
Dodano: 2008-05-23

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze