Ballada o kolibrze

Jestem Juzuś chorowity
Nikt nie widział mojej pyty
Nie chce jej pokazać wcale
Bo peńsetą konia wale
Wstydzę sie pokazać jego
Zeschniętego i małego
Jest różowy jak parówka
Sterczy tylko mała główka
Jądra mam jak dwie piłeczki
To nie porno są bajeczki
To nie wymysł policjantów
Są wielkości jaj bażantów
Wszyscy sie z nich naśmiewali
Czy to groszek mnie pytali

Chciałem ruchać sie z kobitą
Starą brzydką, chorowitą
Żadna inna mnie nie chciała
Bo za mała moja pała
I ta gdy to zobaczyła
Też mnie z łoża wyrzuciła
Powiedziała, Ty pojebie
Takim chujem sie nie jebie
Schowaj tego krasnoludka
Nie chce widzieć twego fiutka
Więc kupiłem sobie lale
Teraz ją w swym domu wale

Ciągle sunę moją lale
Nie opiera mi sie wcale
Aż pewnego dnia ożyła
I kolibra zobaczyła
rzekła: Weź ode mnie ptaszka tego
Daj mi pala porządnego
Tak sie lalą załamałem
Że sie łzami wnet zalałem
Wziąłem igłę i przebiłem
Już jej nigdy nie waliłem
Teraz siedzę smutny cały
Myślę o przeszczepie pały

W końcu znalazł przeznaczenie
Zabrał sie za krów dojenie
Już nie myślał o swej pale
Bo wymiona ciągnął stale

Autor: Fasoletti
Dodano: 2008-05-24

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze