Bez tytułu...

Jesteś dla mnie ósmym cudem świata.
Jesteś dla mnie wybawieniem z rąk kata.
Jesteś dla mnie sensem życia.
Ty i ja zawsze razem tego sie trzymam.

Nie zapomne o tobie nawet w grobie.
Będe zawsze przy tobie nawet jako duch.
Będe cie chronił od złych zdażeń szkód.
Oddałbym ci wszystko ręke, noge, glowe.
Jednego ci nie dam, serca, które już wziełaś sobie.

Jesteś dla mnie słoneczkiem na niebie.
Pragne tylko ciebie, w szczesciu i biedzie.
Kocham Cię, mowie ludziom tylko o tej snię.
Marzenia me puste stają się, gdy realnie pomyślę.

Ja tu ty tam, nie moge znaleść kluczy od szczescia bram.
Znajdujemy się tak daleko od siebie.
Gdy cię przy mnie nie ma, życie mi się jebie.
Zostaje wierzyć że ktoregos dnia wraz zwiatrem polece i przytule ciebie.

Lecz gdy znów kłade się na trawie.
Me marzenia znów staja się realne.
W tych snach pragne pozostać.
By wciąż wieżyc że mógłbym kiedyś kogoś pokochać...

Autor: WaldiZMC
Dodano: 2008-06-16

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze