Bo kobieta w życiu dojrzewa

Kochałam kiedyś takiego chłoptasia co wędkę miał piękną.
Lecz kobieta dojrzewa i wie ze ni trzeba jej wędki do szczęścia.

Czekałam na księcia a kiedy się zjawił uznałam że miłość jest piękna ale mnie cesarz bawi.

A więc rozkochałam cesarza jadł mi z dłoni wielki wódz.
Lecz nie miałam wolności.
widziałam zachód słońca ze złotego balkonu, jadłam kawior najlepszy popijany winem czerwonym.

Brak mi jednak było chłoptasia z wędeczką dni na łódce spędzony z kanapka w ręce.
Szukałam chłoptasia dniami i nocami.
Czekałam aż głos jego mnie rozbawi.
I znalazłam duszyczkę tę złotą siedząco na łódce starej z wędką ta samą lecz był samotny.

No i ślub mieliśmy huczny na łódce on mi rybki przywoził ja je podawał.
Ot to taka historia księżniczki co rybaka żoną została.
A gdy rybak umarł widziałam jak nad jeziorem w łódeczce łowi jego dusza.

Autor: Diża_wi
Dodano: 2008-05-13

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze