Deszczowa pogoda

pusty park
noc
samotnie siedzę przez chwilę
nie boję się duchów, wampirów, nietoperzy
czemu?
bo przyszedłeś do mnie
bo czuję Twój dotyk na swoim ramieniu
przypomnę sobie pocałunek
którym obdarzyłeś mnie kiedy
pierwszy raz zbliżyłeś się do mnie
na tej ławce w londyńskim parku
jeszcze Słońce nie zaszło dla nas
jeszcze widzę blask Księżyca
chcę to czuć i widzieć Ciebie
jeśli Ty też chcesz być ze mną
powiedz tak a zmienimy swój świat
tak zrozumiemy się razem
a czasem popłaczemy w kącie
na kanapie położę się koło Ciebie
przytulę i zacznę marzyć
nie musimy nic mówić - rozumiemy się
cały czas a pocałunek złączy nas
i znów, znów, znów, znów
znów, znów, znów,
znów, znów,
znów
i jeszcze raz
straćmy czas
bo jest tylko nasz
zapomnimy się
powtórzymy
znowu się zagubimy
ważne, że razem

Autor: Kasia224
Dodano: 2008-06-11

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze