już nie tęksnie - ratując skrwawione serce

beznamiętnie patrzę w kartkę z zeszytu
tylko czasem
gdy słyszę te same dźwięki
których słuchaliśmy
chadzając przez zielone pola i mosty
wydaje mi się
ze brakuje mi
usmiechu przekraczającego podziały

nie myślę przeważnie
o tym co zostało w tyle
słup stojący na drodze
zmusił do
rozplecenia dłoni

zazdrość zabiła przyjaźń
opiekuńcza mgła
Ty
ropłynęła się
na wrzosowych polach

nie, nie tęsknie
i ratuje krwawiące serce

tylko czasem żal
rozmów od zmroku do świtu
skał na których
wiatr rozwiewał
nasze splecione włosy

tak, już nie tęsknie...

Autor: CorkaOgnia
Dodano: 2008-05-15

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze