Miłości

Kiedy wszystko było łatwe, miłość była prosta
Kiedy do szczęścia wystarczyło echo twojego głosu
Śniłam tak wiele lat, o tym co stać się nie chciało
Lecz, pewnego dnia ziściło się
Nie, nie było takie samo

Wiara, że mogę wszystko, strach że mogę cię stracić
Niepewność czy to prawda, czy los się mną nie bawi
I miłość wielka, och tak jak nic co wcześniej czułam
I moje złe obawy nikły, co chwilę bardziej ci wierzyłam

Ufałam ci, wiedziałeś to, lecz mimo to zraniłeś
Na miłość taką nie ma rady, zostaje ból i smutek
Ucieczka stamtąd gdzie ty byłeś
I stamtąd gdzie być będziesz
I wszystko co robię- uciekam
myślę, tęsknię- ty stale ze mną jesteś

ale mijał czas, goiły się szare rany, widziałam czasem światło
nadzieja była i odchodziła, lecz żyć musiałam dalej
nie ma tamtych dni, nie ma już nas, wszystko to odeszło
a w sercu już nie ból, lecz pustka i strach- czy znowu zacznę wierzyć.

Autor: Karmelka
Dodano: 2008-06-17

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze