TRYPTYK

--część II--

Chcę poczuć znów po raz pierwszy twój dotyk,
smak ust,
spojrzenie łakome.
Lecz to już za nami, mój drogi.
Już nigdy tak na mnie nie spojrzysz
jak ja patrzę na ciebie co dzień.

Tak, wredna jestem. Bywam i pozbawiona
wszelkich ambicji. Wszystko dla ciebie.
Widzisz to? Czy udajesz ślepca?
Spójrz mi choć raz w oczy tak,
jak w średniowiecznych romansach
a nigdy już nie będę mieć pretensji
że jesteś mało wylewny.

Moja cierpliwość do ciebie (wbrew
wszelakim pozorom) nie ma granic.
Poczekam, owszem,
bo wiem, że warto. Dla ciebie warto
zatracić swą godność
(znów ten patos). Naiwna jestem od
dnia, w którym po raz pierwszy ktoś
mi zawrócił w głowie i nigdy się tego
nie oduczę. Pseudo-sonet.
To jedyne na co mnie stać.

Kocham..

Autor: Azbest
Dodano: 2008-05-29

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze