Rozgrzej...

Za szybą mróz śnieg ścina,
do szyby przylega
o audiencję w domu Twoim prosząc.
Jestem jednym z płatków,
jak zmarznięty liść,
jak zaskoczony łabędź,
jak pomnik na cokole
we śnie marzę,
we śnie dotykam istnienia Twego..
Pokaż mi drzwi do serca swego,
rozgrzej zimę co skuła
me bramy miłości,
co uwięziła pocałunki podarowane wieczorem,
co zastygła w pomniku nieruchomo
jak kamień,
jak woda w studni...
Podaj mi dłoń swoją
od iskierki ciepłą,
od kominka jasną
podaruj mi dotykiem siebie,
podaruj dotykiem rozkosz wielką,
podaruj dotykiem
klucz do marzeń swoich,
Chcę, pragnę wejść tam
i choć jednym ogrzać się .
Czy pozwolisz mi ,
czy jak podróżny...
w poczekalni stać muszę?

Autor: kanclerz2908
Dodano: 2008-06-05

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze