Śmieciarz

Na śmietniku ludzkich ułomności
plątam się bez ładu i kierunku
zbierając okruchy upadłych marzeń
droższych ponad wszystko, wypieszczonych przez twórców
rzuconych potem w kąt zapomnienia.
Wiążąc w supły nici wspomnień
które nigdy nie stały się tkaniną.
Rozpalając z zimna ogniska nadziei
wygasłe tuż przed ich powstaniem.
Dotykając czas, który się skończył nim zabiła dwunasta
Wierząc, że się przyda,
Może mi
Może komuś
Może kiedyś.

Autor: zamle
Dodano: 2008-06-29

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze