Wiem...

Patrzysz w niebo, a w oczach masz żal...
Namiastka tego co było, doprawdy nic wielkiego...
Mogła tu być miłość i życie?
Sam tak twierdziłeś przed niespełna pół roku...

Chę Cię prosić o przebaczenie...
Mogę dla Ciebie biec szybko do przodu.
Gdy okrąg sie zamknie nie będzie niczego...
Chyba nie chcesz bezkresu,pustki i chłodu?

Teraz stoję w płomieniach...
Nie mogę dłużej biec...

Gdy siedzę przed oknem,
Wierze że Ty też tak trwasz...
Lecz niebem płyną nasze łzy...
A kłamstwa uderzają z tylu i z przodu...

Autor: karana
Dodano: 2008-05-23

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze