Bez przyjaciółki

Nie będę pisać o sobie.
Zajęło by to za dużo czasu.
Nie wiem co znowu robię,
Ale idę się powiesić do lasu.
Nikt tego nie zauważy,
Nikt nie będzie szukał,
Nikt powiedzieć się nie waży,
Nie nie będzie słuchał.
Będzie wiał porywisty wiatr,
Zapadnie zimny zmierzch.
A to wszystko, bo mi Ciebie brak.
Nie będzie już płaczących wierzb,
Kwiatów niebywale purpurowych,
Kartek, listów, tajemnic wspólnych,
Tylu mil razem przechodzonych,
Umiejętności całkiem równych.
Wiem, że teraz nic nie zdziałam.
Zniknę stąd na wieczność.
Szczęście razem z Tobą miałam
I powiem przez moją grzeczność:
Żegnaj.

------------------------------------
Wiem, rymy są proste, ale...
Z dedykacją dla "Czarnego Małego Anioła"-Agaty

Autor: glutek151
Dodano: 2008-05-08

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze