powroty

CorkaOgnia napisał:
zapraszam

sh@dow napisał:
nie potrzebne te przecinki chyba że to nie jest wiersz biały więc zwracam honor ;P ogólnie tak średnio jak dla mnie ;) alen ie jest źle tylko to zakończenie ma chyba zaskakiwać a mnie niestety nie zaskoczyło ;)

CorkaOgnia napisał:
nie, woda w rzece naprawdę była zimna, żadna metafora

karmelowa napisał:
A mi się całkiem podoba:)

Tylko, co do przecinków się zgadzam:)

CorkaOgnia napisał:
no juz je kasuje, juz juz :)

sh@dow napisał:
to troszkę zmienia postać rzeczy ;)

karmelowa napisał:
Grzeczna dziewczynka:PP

CorkaOgnia napisał:
ogólnie wiersz opisujący dzisiejszy dzień.

Łyżwa napisał:
bardzo mi się podoba:)

CorkaOgnia napisał:
nie lubię być grzeczna :D

karmelowa napisał:
A tak nawiasem...
Też często piszę coś, co dla innych jest metaforą.

Dla mnie to czyta prawda. Bez cienia metafor. Tylko czasem brzmi niewiarygodnie. Albo zbyt ładnie wygląda:P

Choćby te moje wiersze z aktorami. To nie metafory. My naprawdę graliśmy różne role. Improwizowaliśmy. Ale graliśmy. Taka była nasza mała... "zabawa"

Choć często robię tak, że dla innych coś jest tylko metaforą a dla mnie i tym i tym ;]

CorkaOgnia napisał:
z tego czasem najlepsze rzeczy wychodzą, gdy najmniej się spodziewamy, dla nas rzecz oczywista :)

karmelowa napisał:
A i owszem.

Zgadzam się ;]

dareks napisał:
ładny :)

CorkaOgnia napisał:
tak sobie myślę, ze zycie to jedna wielka metafora, wszystko jest mozliwe ;)

CorkaOgnia napisał:
dziękuje za wszystkie komentarze i zapraszam :)

Szczurek (Uznany komentator) napisał:
Taka przykra prawda :)

Mav napisał:
Naprawdę była zimna czy tylko lekko chłodna może... ? Mniejsza o to. Wiersz jest i d e a l ny w każdym szczególe, ogóle itp.

"żeby jakoś
bliżej do siebie
jak te dwa kamienie
nad rzeką

kiedyś byłam mokra
od Twojego uśmiechu
teraz tylko plujemy sobie
pod nogi

a woda w rzece była zimna" - mimo tej zimnej wody. Bardzo mi się podoba. Tak po prostu.

Dany napisał:
Może i nie chciałaś metafor,ale tak jakoś wyszło: kiedyś byliście ze sobą,ale teraz boicie się powrotu/dwa razy do tej samej rzeki się nie wchodzi/,nie możecie się dogadać i nie chcecie,lub on nie chce
..wymijasz mnie na ulicach..tylko plecy w sobie widzimy..plujemy sobie pod nogi..
..a woda w rzece była zimna..
to jakby zimny prysznic,który Was otrzeźwił.
Tak ja to widzę i moim zdaniem wyszedł całkiem fajny wiersz.pozdr.

CorkaOgnia napisał:
woda w rzece, tak, jak zimny prysznic, byliśmy przyjaciółmi, się skończyło

niewdzieczna_kaczucha napisał:
kiedy Ty takie wiersze napłodziłaś co??? puszczałaś sie z poezją za moimi plecami... :)

CorkaOgnia napisał:
jak przychodzę do domu, siadam przed kompem i piszę.. to oczyszcza, a przy okazji mam prywatny pamiętnik, którego szyfru do końca nikt nie odczyta :)

Robsan napisał:
ładnie, chociaż smutno tutaj jakoś...

CorkaOgnia napisał:
bo i smutno miało być, bo o smutku było..