Bolesna strata

Ta wiadomość była
Jak grom z nieba
On nie żyje
I w jednej chwili
Zawalił się świat
Jedyna osoba
Która była jeszcze ważna
Była najważniejsza
Ból jaki rozdziera serce
Po stracie jedynego
Pierworodnego syna
Nie ma nic straszniejszego
Od pochowania
Własnego dziecka
W jednej chwili
Moja opoka
Rozpłynęła się
Jak bańka mydlana
W takiej chwili
Odechciewa się żyć
Czy jest jeszcze
Dla kogo żyć?
Ból jaki czuję
Nie da opisać się słowami
To trzeba przeżyć
Nikomu nie życzę
Takich doznań
Nikt nie może zrozumieć
Takiego bólu
Jeśli tego nie doświadczył
Stratę tą będę czuć
Do końca życia
Dopiero wtedy będzie można
Znów poczuć oparcie
W tym, który był
Moją opoką
A który odszedł przedwcześnie
Czy zatem jest sens
Przedłużać tą chwilę spotkania?

Autor: paidea
Dodano: 2008-06-08

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze