do wrześniowego poranku

Uśmiech rozkołysał mi się na huśtawce,
pełen wrażeń,
poza bytem terażniejszym.

Zawsze pamiętam o wrześniowym poranku,
czekam,
a on mi ucieka...

Ciężko żyje się czekając niepewnie
na szczęście...

Sama z nieoszacowanym spokojem,
wyliczam
rozciągającemu się dniu godziny...

Autor: em
Dodano: 2008-04-27

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze