O pisaniu

Powracam do życia po małej przerwie
I jak to zawsze kogoś tu wnerwię
Gdyż moja szczerość i myśli moje
Powodują u was rozbieżne nastroje
Jak Ich Troje, nie boję się i jak czuję
Świat słowami opisuję, komentuję
Buduję inny styl i was to wkurza
I chociaż dopiero jestem u podnóża
to na szczyt zajdę, lecz mi się nie spieszy
Ta wasza krytyka i nagonka mnie śmieszy
Nikt z nas nie grzeszy pisząc swoją metodą
I nie każdy musi gonić za poetycką modą
Ja wole być sobą niż dać się manipulować
Nie zamierzam się bynajmniej tutaj kreować
Na kogoś, kim nie jestem, jestem pedagogiem
Nie jestem poetką, ani też jakimś tam bogiem
Nie chcę być wrogiem, a waszym sprzymierzeńcem
Lecz traktujecie mnie jakbym była tu odmieńcem
Nie jestem jeńcem i piszę wedle moich reguł
Wy białe, ja rymem, ale i tak to jest szczegół
Wy przestrzegacie sylab, a mnie to wali
Wy chcecie, ja nie muszę być na poetyckiej fali
Nie każdy z nas musi brać wszystko poważnie
Ja biorę to na luz, czym Was mocno tutaj drażnię
Poważnie podchodzę do życia, a Spojrzenia
Traktuję jedynie jako zabawę dla odprężenia
Wpienia was szczerość i moje poglądy
Moje teorie i niekiedy ostre sądy
Ale jak Was widzą tak Was piszą, takie jest życie
Winy innych dostrzegacie, a własnych nie widzicie
Błądzicie, lecz z czasem niektórym to przejdzie
Małpa zmieni się w człowieka i na ziemie zejdzie

Autor: Krzyma_Cakani
Dodano: 2008-06-12

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze