Płaczę rymami

Płaczę rymami bo jesteśmy sami
jak pora roku skazani na zmiany
nikt nie zaprzeczy zmian w człowieku
choćbyś szukał nie znajdziesz na smutek leku

człowiek pozostawiony na rozdrożu dróg
zapomniał kim jest dla ludzi Bóg
jakie wartości życie mu wpaja
jak bardzo chce kochać a jak się w cierpieniu zataja

gdzie podziały się wartości
bardzo pragnął szlachetnych znajomości
oszukany skrupółów pozbawiony
jak Jezus przed tłumem obnażny

dziś wie że nie wszystkim można ufać
w miłości czy nienawiści trwać
skrucha to rzecz zbędna do życia
a miłość przez wszystkich jest do nabycia

więc stoję tu i płaczę rymami
bo nic mi nie zostało jak myśleć dniami
czy spokój odnajdzie moja dusza
bo patrząc na ludzi już śmierć nie wzrusza

łez zabrakło na ostatnie westchnienie
połyneła z rzeką i znajduje się w niebie
gdzie plugawy sens istnienia
w potwora nawet anioła zmienia

Autor: sh@dow
Dodano: 2008-06-09

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze