Zamknij X
Zapamiętaj i nigdy nie zapomnij...
Te rzeczy, to one pokazują mi sens życia.
Prowadzą tam, gdzie światło.
Nie pozwalają poddać się w ciemności.
Byłam ptakiem, byłam drzewem, ale teraz wiem, że jestem człowiekiem.
Takim, który potrafi poszybować daleko.
Takim, który gubi się po to, by na nowo się odnaleźć.
Takim, który wie, gdzie pójść, by odnaleźć siebie.
Pamiętaj... Po to wbiłam w Ciebie ostre sztylety niespełnionej miłości, byś poczuł, że jestem.
Byś zapamiętał, że byłam.
Prowadzą tam, gdzie światło.
Nie pozwalają poddać się w ciemności.
Byłam ptakiem, byłam drzewem, ale teraz wiem, że jestem człowiekiem.
Takim, który potrafi poszybować daleko.
Takim, który gubi się po to, by na nowo się odnaleźć.
Takim, który wie, gdzie pójść, by odnaleźć siebie.
Pamiętaj... Po to wbiłam w Ciebie ostre sztylety niespełnionej miłości, byś poczuł, że jestem.
Byś zapamiętał, że byłam.
Średnia ocena: 1.00
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Czy widziałeś już EBick lub przeczytaj car hire cyprus lub rehabilitacja lub Domy Kraków ale również sale konferencyjne.
Nawigacja: Strona główna |
Regulamin |
FAQ |
Propaganda |
Linki |
Kontakt |
Szkółka wiersza |
Forum dyskusyjne |
Wiersze z dzisiejszego dnia |
Wiersze od ostatniej wizyty |
Najnowsze komentarze |
Komentarze
Najnowsze wiersze
1944
autor: GrevinneGwiazdozbiór
autor: the.ORozprawa
autor: Aneta WełnaKolejny raz
autor: Aneta WełnaCiemność.
autor: Aneta Wełna
Ostatnie komentarze
