echo sponiewieranej miłości - do potwora

[ z cyklu Miłość Na Różne Sposoby ]

nie krzycz na nią gdy patrzy na innych mężczyzn
jest tak samo zagubiona w świecie jak ty
wcale nie myśli o tym
by zaciągnąć ich do łóżka

i tak w każdym widzi ciebie

boi się obcego dotyku
zresztą teraz naprawdę boi się już wszystkiego
ranek chłosta ją i parzy
codziennie
nieodmiennie
rzeczywistość miota po chodniku brudnych myśli

upija się co piątkowy wieczór
- to już jej mętna reguła
zdarza się też
że o świcie wita kieliszkiem następny szary dzień
i drze w rozpaczy rajstopy

nie wiń jej że woli oddychać powietrzem nocą
światło zbyt bardzo dźga ją w gardło
nie potrafi już patrzeć ludziom w oczy
jedynym jej powiernikiem
między zamyśleniem - księżyc

w jego blasku przygląda się bliznom
zdobiącym zmęczoną skórę
na zawsze będzie nosiła już znamię
spieprzonego dzieciństwa i swojej bezsilności

powiedz co czujesz
gdy znów na oślep dając upust swej złości
słyszysz między łzami
lękliwe 'kocham'

* znów do nieprzytomności
naiwnie wykrwawia się w kącie




jak śmiesz nazywać się ojcem

Autor: Tibadee__
Dodano: 2008-06-13

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze