Inne przeznaczenie

Z półmroku wychodzę w stronę światłości,
choć we wspomnień poświacie na zawsze zostanę,
we mnie malowane tamtych dni obrazy,
w Tobie dawno już zapomniane.

Byłeś obłokiem na niebios błękicie,
na którym sen spokojny był mą pociechą,
dziś nie usłyszysz mojego wołania,
odpowie na nie już tylko echo.

Zerwała się nić łącząca dwa losy,
nie rozpoznasz w tłumie drugi raz mej twarzy,
odtąd będę obca, porzucona z myślą,
że nie Ty znów staniesz na szczęścia mego straży.

Nikt nie odpowie na dręczące pytanie,
co wątpliwości falę we mnie tchnęło,
jak sobie bez Ciebie w życiu poradzę,
życiu, co właśnie się zaczęło.

Autor: i.g.
Dodano: 2008-06-19

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze