Kosz z nostalgią

Nostalgia odnajduje się sama
Nie błąka się jak my tygodniami
po skałach nadzieji
Wychudłe cienie,czernione maski
- my ludzie lubimy anioły,
wina z Francji,zabawki,bułki
z piekarni na białym obrusie,
obrazy mistrzów w złoconych ramach
Gromadzimy martwe tęsknoty,
marzenia bez oczu,ślepe od słońca
Wiklinowe kosze z kiśćmi bordowych
winogron,uścisk ręki,
czasem pocałunek wiosny,
łzy kapiące z policzków
na puste kartki z kalendarza
To nasze skarby nie-wieczne,lecz nasze
Nostalgia odnajduje się sama
nie szuka mapy trwania
Ludzie żyją nie obok,ale garściami
i wciąż dmuchają na srogą zimę

Autor: bosski_diabel
Dodano: 2008-05-10

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze