Kraina Zapomnienia

Myślała,
że to sen
że to wszystko to tylko
koszmar zły
Chciała się obudzić z niego już
lecz nie potrafiła
później domyśliła się że to wszystko
co jej sie śni,
to..tak naprawdę
zwane życiem jest
Już wolała koszmar mieć
myśląc że się obudzić może
w każdej chwili
jak tylko zechce
niż tak żyć
Chciała się udać do
Krainy Zapomnienia
gdzie nikt by jej nie oszukiwał
gdzie byłaby doceniona
gdzie by ją kochali
taką jaką sie stała....
Lecz nie potrafiła..
nie potrafiła ostać sie Tam |!!|
Tamtejsza brama
była zamknięta dla niej
Musiała żyć na tym świecie
z myślą, że nikt..
Nikt jej nie kocha...|!!|
Sama sobie musiała radzić,
przynajmniej tak próbowała...
Nie miała tu nikogo..
Nikogo kto by jej pomógł...
nauczyć się jak...
żyć
Obiecała sobie kiedyś
Że nigdy nikomu ...
Nikomu już nie zaufa..
Lecz słowa danego
nie dotrzymała
W końcu to się stało
Odnalazła wejście...
Wejście do bramy
Do Krainy Snów...
Ale to nie tam chciała się udać
Mimo to weszła...
Lecz poszła w innym...
W innym kierunku

Zasneła...
udała się drogą daleką...
Daleką bo doszła do..
Krainy Zapomnienia

Autor: Anne
Dodano: 2008-06-07

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze