ŁZY PAMIĘCI

Cisza dookoła, a ja patrzę w niebo,
gdzie gwiazdy się z losem stykają
i dłonią drżacą wskazuje miejsce,
gdzie ludzkie marzenia się ulatniają.

Patrzę na dym wznoszący się w górę
co składa się z pragnień i chęci,
a łza za łzą spada na trawnik
za błogie chwile wspawane w pamięci.

I patrzę dumnie jak tworzą kałużę
jak sól z nich tworzy białą powłokę.
Kodując w głowie te chwile słabości
wilgotny wzrok do domu powlokę.

Tam spojrzę w lustro i zapamiętam
swe rysy twarzy i mętne oczy,
i z dumą położę się w łóżku jesiennym,
by przyśnił się sen bajecznie proroczy.

Autor: Yaroslav
Dodano: 2008-05-06

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze