Zakątek

Znów zamyka się w malutkim skrawku nieba
Niewielkim śladzie pozostawionym jej na ziemi przez anioła
Zamyka się by poczuć w czterech grubych murach
zapach swojego wieczornego marzenia
By przenieść się tam gdzie może się ono spełniać
Szum gałęzi za oknem wtóruje jej cichym myślom
Spadająca gwiazda nadaje im właśnie sens
Słowa są zbyteczne nie będą teraz ranić
Wystarczy lekka cichutka fantazja
Wszelkie problemy rozbijają się o grube mury wyobraźni
Tutaj się ukrywa
Tutaj szuka spokoju
Tu znajduje nadzieję na lepsze jutro
Tu zamienia łzę w uśmiech
A niemy krzyk w nutkę radości
Tu nabiera pewności siebie
I pozwala się odkrywać właściwym drogom...
Zaskoczyć się samą sobą...
Ona- czasem tak samotna
opuszczona
zraniona
tutaj- ocalona

Autor: julija
Dodano: 2008-04-23

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze