Diabły

Po wytrzeżwieniu pamiętałam mocniej
Usiadłam na białym krześle
Przyjrzałam się swoim nogom i dłoniom
Skąd te tysiące zadrapań?

Pochyliłam głowę, opadła mi z szyi
Czułam jakby poturlała się w kąt pokoju
Nagle z okrutnym bólem powróciła
Skąd te nieciekawe przebłyski?

Wstałam z krzesła, chwyciłam się stolika
Osłabiona ciężko wzdycham rozglądając się
Wszystko jest brutalnie zgwałcone. . .
Nawet ja.

Podeszłam do lustra i tam uwierzyłam
Nie ja byłam w odbiciu,
Zamknęłam oczy i osunęłam się
Czy mam siłę na krzyk i płacz?

To diabły, diabły mnie rozszarpały
Czuję swoje ciało, ale nie czuję duszy
Nie wiem, co się dzieję, zasypiam
Budząc się wszystko jest takie. . .
Samo.

Autor: symetria
Dodano: 2008-05-24

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze