Koniec

A ona tam stała...
Sama...
Nie Kochana...
Z krwią na rękawie,
Z ciernią we włosach...
Spoglądała w niebo...
Z uśmiechem tajemniczym...
Szeptała coś sobie,
Płakała się śmiejąc...
Mówiła coś,
że nastąpił Koniec...
I ciągle z życia drwiła...
Z piękna wiosennych pąków róż szydziła..
I nadal się śmiała...
We krwi tonęła..
Ostatnie chwile jej nastały..
Krzyczała, że nie dało się już jej ocalić,
Że umiera...
Że właśnie tego pragnęła...
Że śmierć jej siostrą jest...
I poległa..
W kałuży krwi zasnęła na wieki...
Nikt do niej nie podszedł..
Nikt nie chciał ratować..
Wiedział, że nie warto...
Była ona Aniołem Śmierci,
Który oddał życie za kłamstwo Miłości...

Autor: NaćpanaŚmierć
Dodano: 2008-05-28

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze