Zamknij X
Obok...
Pozwól, że usiąde, przy Tobie,
Tak spokojnie potowarzyszę Twej osobie,
W milczeniu i bez zbędnej czułości
Potoważyszę Ci w twej samotności,
I tak bedziemy siedzieć skryci bez słowa,
Jak byśmy poznawali ten świat od nowa,
Przy witrze co gna wysoko ponad drzewa,
I zeschłe od smótku liście rozwiewa,
Potem jak mgła porana znikniesz nieznajomy,
Być może gdzieś tam z wiatrem gonisz wielce zamyślony,
Pewnie wróciłeś tam gdzie senne powstają marzenia,
A zapisane w wieczności słowa obudzą wspomnienia.
[*]
Tak spokojnie potowarzyszę Twej osobie,
W milczeniu i bez zbędnej czułości
Potoważyszę Ci w twej samotności,
I tak bedziemy siedzieć skryci bez słowa,
Jak byśmy poznawali ten świat od nowa,
Przy witrze co gna wysoko ponad drzewa,
I zeschłe od smótku liście rozwiewa,
Potem jak mgła porana znikniesz nieznajomy,
Być może gdzieś tam z wiatrem gonisz wielce zamyślony,
Pewnie wróciłeś tam gdzie senne powstają marzenia,
A zapisane w wieczności słowa obudzą wspomnienia.
[*]
Średnia ocena: brak oceny
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Czy widziałeś już sypialnie, zobacz też naprawa pomp hydraulicznych. Ciekawe rzeczy znajdziesz na projektowanie stron internetowych oraz stronę Kleczew ale również pozycjonowanie.
Nawigacja: Strona główna |
Regulamin |
FAQ |
Propaganda |
Linki |
Kontakt |
Szkółka wiersza |
Forum dyskusyjne |
Wiersze z dzisiejszego dnia |
Wiersze od ostatniej wizyty |
Najnowsze komentarze |
Komentarze
Najnowsze wiersze
dwunasty
autor: daniołjedenasty
autor: daniołszczęś cię
autor: prestidigitatordziesiąty
autor: daniołOsobno
autor: Devilka
Ostatnie komentarze
