Zamknij X
siedząc sama
siedząc sama zagłębiam sie w moich myślach,
które i tak pewnie nigdy nie wyjdą na jaw...
smutek moj jedyny przyjaciel, dobrze mnie rozumie,
nie mam sily juz na nic, powoli gasnę...
nie mogę prosić cię o pomoc, nie potrafisz mi pomoc...
nie patrz na moją krzywdę, nie chcę wyżądzać ci szkody...
serce pęka w milłości stworzonej, czy przetrwa?...
które i tak pewnie nigdy nie wyjdą na jaw...
smutek moj jedyny przyjaciel, dobrze mnie rozumie,
nie mam sily juz na nic, powoli gasnę...
nie mogę prosić cię o pomoc, nie potrafisz mi pomoc...
nie patrz na moją krzywdę, nie chcę wyżądzać ci szkody...
serce pęka w milłości stworzonej, czy przetrwa?...
Średnia ocena: 6.00
Dodaj komentarz
daguska napisał:
Cudny wierszyk. przypadł mi do gustu być może z powodu przeżyć... daję 6 ;]
Dodaj komentarzCudny wierszyk. przypadł mi do gustu być może z powodu przeżyć... daję 6 ;]
Czy widziałeś już featured story, zobacz też Opisy na Dobranoc, zobacz też Pozycjonowanie lub Fajne Opisy, a także domy Warszawa.
Nawigacja: Strona główna |
Regulamin |
FAQ |
Propaganda |
Linki |
Kontakt |
Szkółka wiersza |
Forum dyskusyjne |
Wiersze z dzisiejszego dnia |
Wiersze od ostatniej wizyty |
Najnowsze komentarze |
Komentarze
Najnowsze wiersze
Niepewność
autor: Sandra85"Skazana"
autor: SusanaaaKochać!
autor: zassaodliczania
autor: prestidigitator-sen
autor: buńka
Ostatnie komentarze
