Wina i kara

Spijam z Twych dłoni nektar przeznaczenia
W krainie wiecznych ciemności przyjdzie mi się błąkać
Stojąc u wrót do mego przyszłego życia
Czekam na błogosławieństwo od króla cieni
Mój anioł stróż umarł i stał się upiorem przeszłości
Wśród mgieł rzeki zapomnienia
Obmywam swoje nękane żalem sumienie
Staję się panią dusz potępionych, panią winy i kary
W całym swoim majestacie znienawidzoną królową

Autor: Ródżyczka
Dodano: 2008-05-26

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze