zawsze mogę rzucić wierszem /w ciebie/

za literami się chowam
wplatam ciszę pomiędzy zdania
mówię że jestem
a za chwilę mnie nie ma
by napisać
że słońce
ma kolor tęczy
ale ja tego nie widzę

z zamkniętymi oczami
biegnę za tobą
ktoś zapomniał powiedzieć
że bliskich
też bać się można

że nie odejdą
nawet na pół kroku
by zrobić trochę miejsca
upadającej kobiecości

roztrzaskałam się
na miliardy westchnień
które teraz siedzą
w samogłoskach
i za nic w świecie
nie chcą wrócić
do mnie

na ból
mówię

kromka chleba
z zimną herbatą
i połamanym krzesłem


a tak przecież

nie pisze się wierszy

Autor: nifka
Dodano: 2008-05-17

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze