Zamknij X
Nie wierzę w nic
Z dala od zgiełku.
Od kłopotów i smutku.
Od przyjaciół, kolegów,
którzy wciąż odchodzą.
Powietrze przenosi mój los
wraz z trwogą.
Siedzę i rozmyślam,
gonię i błądzę.
Mój cień rozmazany
jak sny niespokojne.
Daję nadzieję na dzień
bez wspomnień.
Oglądam wszystko z boku.
I wiem. I sądzę.
Przyjaciół prawdziwych
na świecie już nie ma,
a miłość to ściema.
Od kłopotów i smutku.
Od przyjaciół, kolegów,
którzy wciąż odchodzą.
Powietrze przenosi mój los
wraz z trwogą.
Siedzę i rozmyślam,
gonię i błądzę.
Mój cień rozmazany
jak sny niespokojne.
Daję nadzieję na dzień
bez wspomnień.
Oglądam wszystko z boku.
I wiem. I sądzę.
Przyjaciół prawdziwych
na świecie już nie ma,
a miłość to ściema.
Średnia ocena: 5.00
Dodaj komentarz
elafel napisał:
Przyjaciele są i miłość jest, tylko może tego nie widzisz. Jak się dobrze zastanowisz, to znajdziesz w otoczeniu i miłość i przyjażń.
Przyjaciele są i miłość jest, tylko może tego nie widzisz. Jak się dobrze zastanowisz, to znajdziesz w otoczeniu i miłość i przyjażń.
sh@dow napisał:
mi się podoba i to bardzo to zakończenie daje wiele do myślenia;) zapraszam do siebie ;)
Dodaj komentarzmi się podoba i to bardzo to zakończenie daje wiele do myślenia;) zapraszam do siebie ;)
Czy widziałeś już Projekty domów oraz stronę torby ekologiczne, zobacz też Ubieranki gry on line lub odzież ciążowa ale również Pozycjonowanie.
Nawigacja: Strona główna |
Regulamin |
FAQ |
Propaganda |
Linki |
Kontakt |
Szkółka wiersza |
Forum dyskusyjne |
Wiersze z dzisiejszego dnia |
Wiersze od ostatniej wizyty |
Najnowsze komentarze |
Komentarze
Najnowsze wiersze
Ostatnie komentarze
