Nieco współczucia dla diabła

Pozwólcie proszę, ludzie, że przedstawię się,
bogactw mam bez liku i gust ponad miarę.
Od wielu, wielu lat spotykacie mnie,
rozkradam wam dusze oraz waszą wiarę.

Byłem tutaj także, kiedy Jezus Chrystus
pod piętnem bólu popadł raz w zwątpienie
i klął pod nosem, gdy widział jak Piłat
zmywał ze swych dłoni jego przeznaczenie.

Byłem kiedyś również pod St. Petersburgiem.
Widziałem wszystko: gdy nadszedł czas na zmiany
zabito Cara wraz z ministrami.
Anastazja się darła jak zwierz rozdzierany.

Jam jechał w czołgu
obok generała
poprzez ciała zgnite,
kiedy Blitzkrieg szalał.

I ja krzyczałem w tłumie:
"Zabito Kennedy'ego!" -
tak, byłem tam z wami,
widziałem śmierć jego.

Patrzyłem uważnie na wasze Ziemisko,
gdy królowie i księżne mężnie i wytrwale
robili z tej planety trupów wysypisko -
a wszystko to dla Boga. Dla Boga na chwałę.

Bo każdy glina ma coś ze złodzieja,
a każdy grzesznik pragnie zostać świętym,
tak ja Lucyfer, choć nie chcę zbawienia,
widzę hipokryzję na tym globie śniętym.

Więc skoro, człowieku, wiesz już kim ja jestem
domagam się od ciebie trochę uprzejmości.
Mogę zgnieść twą duszę jednym małym gestem.
Mogę też nauczyć świata zawiłości.

No powiedz maleńki, jak ja się nazywam.
No powiedz kochana, jakie imię me.
Powiedzcie wreszcie, że to wasza wina.
Z waszej winy wszystko, co tutaj jest złe.

A w dalszej części Mick Jagger, Keith Richards oraz Ronnie Wood wykrzykują potępieńcze Woo-Hoo, w rytm iście piekielnej samby.

Autor: Carlos (Dziadosz)
Dodano: 2008-05-28

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze