wiem, że jesteś

oddalając się coraz głębiej
w szmery własnego serca
już nie słyszę miłości wyśnionej
nie woła i nie puka ten morderca

dalej bicie nie ustaje
nagle jakby kropla nadziei
przesiąka nią każdy kruchy rytm-ona sił dodaje
jesteś tam, żadna przeszkoda nas nie podzieli

chwilami w cichy dzień zaklęta
spadam, usycham i nie oddycham
prześladuje mnie świadomość przeklęta
fragmenty życia o które się potykam

widząc krwawe rany,
których jestem dawcą
cierpienia krzyż od dawna dźwigany
kocham cię mamo szeptane nocą

łzy zbyt późno odkryte
ciążą na mnie coraz bardziej z nowym bólem
słowa z presją użyte
z każdym dniem słabnę, częściej przyznaję im górę

wiem, że będąc po drugiej stronie
przepłyniesz rzekę, która nas dzieli
w uścisk spleciemy swe dłonie
i popłyniemy tak do ostatniej niedzieli

Autor: agatka-marzycielka
Dodano: 2008-04-25

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze