Ku pamięci w oddali serca

tam w oddali mojego serca
na skraju końców duszy
mała cząstka ciebie wciąż tkwi
otwiera oczy kiedy umysł śni

choć nie poczuję już twego wzroku
ciepłego jak płatek róży na słońcu
choć nie usłyszę słów
tak czułych jak szelest kwiatów
dla mnie wiecznym będziesz dziadku

świat swoimi oczyma ukazałeś niemowlakowi
młodzieńcowi nauki przekazałeś
jak mędrzec w klasztorze
-zamknę to wszystko w sercu swym

gdy zdjęcie wraca wspomnień masę
w płaczu pogrążam tęsknoty krzyk
wylewając każdą łzę jak jeden z tobą dzień
jesteś wciąż bo czuję cię
ciebie tylko na świecie miałem

tylko ty pokazałeś mi miłość
moja pamięć o tobie nigdy nie zaginie
poświęcam każdy dzień w dłonie twe
aksamitem otulone

dziś jak płatek na wietrze
bezradny
dziękuję
ten wiersz
to dowód
że wciąż kocham
nigdy nie przestanę
na zawsze w mej pamięci Piotrze Ty

Autor: sh@dow
Dodano: 2008-05-16

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze