Pierwszy pocałunek.

Zwykła ławeczka farbą powleczona
w szarego- jasnego błękitu kolorze
przez ptaki bardzo przybrudzona
nikt na niej, już usiąść nie może.

Ktoś na jej oparciu wyrył inicjały
Pierwszego w życiu zauroczenia
Napis to szpetny i bardzo niedbały
Ten czyn jest godny ostrego skarcenia.

Koło tej ławki, alejka się rozciągała
Na której liście tańczą walca z wiatrem
Po której pierwsza miłość spacerowała
Ukryta głęboko w naszych sercach.

Soczysto- zielone były wtedy drzewa
Kasztany, szyszkami kwiatów obsypane
Ptaki śpiewały codzienny koncert
Budząc kolorowe motyle zaspane

My w swych obiciach głęboko zatopieni
Patrzyliśmy na siebie czułym wzrokiem
Marzeniami bez reszty nasyceni
Szliśmy przed siebie, alejki tropem

Lecz ona się z drogą czarną połączyła
Gdzie szalały, stada samochodów
Wroga i obca dla nas wtedy była
Zmysły raniła, warkotem potworów

Więc uciekliśmy od tego zgiełku
W zacisze twego domu skromnego
Przy nastrojowej muzyce i lampce wina
Dotarliśmy do pocałunku pierwszego.

Autor: szana30
Dodano: 2008-04-30

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze