Tren I

Ból moje serce rozpala
Zamknąc wieczne oczy bym chciała

Minuty od świtu mnie dzielą
Gdy mysli od rozumu sie oddzielą

Sen trujący mnie otula skrzydłami
Tęsknię za realnym marzeniami

Nie martwię się dniem godziną czy rokiem
Wszystko mierzę chorym dzikim wzrokiem

Wciąż marzę by poznac Twoje myśli
Niech tamta prawda się nie ziści

Zdrada mnie dosięgła wiele razy
Zostały po niej czarne serca obrazy

Wszystko straciło blask
Nagle Cię straciłam wielki krach

Wiem raniłam nie tylko Ciebie
A potem pocięłam swiat by znaleźc siebie

Może nie tak powinno byc
Może powinnam inaczej życ

Wciąż pamietam całego Ciebie
Kochając oddałam siebie

Długo będzie mieszkało we mnie zło
Rani wręcz zabija mnie to

Nie umiem pogodzic się z bólem i żalem
Chcę by życie było wielkim balem

A dziś gdy piszę o czym serce płacze
Tysiące myśli we mnie skacze

Czy chciałam za dużo
To wszystko na próżno

Czy można usychac z miłości
Na samego siebie nie czuc złości

Chcę zapomniec lecz nie potrafię
Nie wiem czy to strawię

Ty jesteś tam a ja tutaj
Kochany moich łez słuchaj

Nie żałuję tamtych chwil
Nie było to "małe nic"

Czy się kiedyś spotkamy?
Na nowo zakochamy?

A może to nie miałes byc Ty?
Nie wierzę ronię słone łzy

Ciężko mi
Ale szczerze powiem Ci

Nigdy kochac nie przestanę
Dopóki mój świat na nowo nie stanie

Mam nadzieję że spotkam gdzieś Ciebie
I ofiaruję za miłośc siebie...

Autor: Little Angel
Dodano: 2008-04-27

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze