W pogoni za szczęściem dla pesymisty

A żeby Cię szlag trafił!
Ale tak tylko trochę.

I uzmysłowił jak bardzo się staram
Nie rozjechać czołgiem Twoich oczu,
Wciąż niezadowolonych i smutnych.

Nie ma takiej żarówki,
Ani nawet słońca i gwiazd,
Które oświetliłyby Ci horyzont
I niebo ze szczęściem na wynos.

Nie ma takiego
Super mocnego kleju,
Który do Twoich zgorzkniałych, cierpkich ust,
Umocowałby choć cień delikatnego uśmiechu,
Rozjaśniającego zmęczoną twarz.

Między zębami zgrzyta mi wściekłość,
W brwiach tkwią nieudane próby.
Bo do cholery,
Czy naprawdę jestem aż tak beznadziejna,
Żeby nie rozbawić Cię choć na...

Poczekaj,

Musze policzyć
Te setne, tysięczne
Czy tam
Milionowe części sekundy,
Tej jednej mojej wymarzonej.

I tak sobie myślę,
Że jeszcze kosmosu nie poruszyłam,
Żeby zaradzić na Twoje udręki
I bezdech zalegający zbyt długo w płucach.


Tylko trochę żal mi UFO.
Teraz im będę zatruwać życie.

Autor: Tibadee__
Dodano: 2008-04-27

Nawigacja: Strona główna | Regulamin | FAQ | Propaganda | Linki | Kontakt | Szkółka wiersza | Forum dyskusyjne | Wiersze z dzisiejszego dnia | Wiersze od ostatniej wizyty | Najnowsze komentarze | Komentarze